Akut Miyeloid Lösemi (AML)

Genel Bakış

Akut miyeloid lösemi (AML), kemik iliğinde üretilen miyeloid hücrelerin anormal şekilde çoğalmasıyla ortaya çıkan hızlı seyirli bir kan kanseridir. Kemik iliği normalde kırmızı kan hücreleri, beyaz kan hücreleri ve trombositler üretir. AML'de bu süreç bozulur: olgunlaşmamış, işlevsiz hücreler (blast hücreleri) kontrolsüzce çoğalır ve sağlıklı kan hücrelerinin üretimini engeller.

"Akut" kelimesi hastalığın hızlı ilerlediğini ifade eder. "Miyeloid" ise hangi hücre tipinin etkilendiğini gösterir; bu hücreler kırmızı kan hücreleri, trombositler ve beyaz kan hücrelerinin bir bölümünü oluşturan miyeloid seriye aittir. Lösemi ise kemik iliği ve kan kanserini tanımlar.

AML, yetişkinlerde en sık görülen akut lösemi türüdür. Her yıl dünya genelinde yüz binlerce kişiye AML tanısı konulmaktadır. Ortalama tanı yaşı 68'dir ve hastalık yaşla birlikte daha sık görülür. Ancak her yaşta, çocuklar dahil, ortaya çıkabilir.

AML ciddi bir hastalıktır ve hızlı tedavi gerektirir. Ancak tedavideki gelişmeler özellikle belirli genetik alt tiplerde umut verici sonuçlar ortaya koymaktadır. Erken tanı ve uygun tedaviyle pek çok hasta remisyon (hastalığın gerilemesi) elde edebilmektedir.

Belirtileri

AML belirtileri, sağlıklı kan hücrelerinin azalmasından kaynaklanır. Kırmızı kan hücreleri azaldığında anemi, beyaz kan hücreleri azaldığında enfeksiyona yatkınlık, trombositler azaldığında ise kanama sorunları ortaya çıkar. Belirtiler genellikle ani ve hızlı şekilde gelişir.

AML belirtileri şunları içerir:

• Yorgunluk ve solgunluk. Kırmızı kan hücrelerinin azalmasına bağlı anemi en sık görülen belirtidir. Dinlenmekle geçmeyen aşırı yorgunluk, güçsüzlük, nefes darlığı ve soluk cilt ortaya çıkar. Basit günlük aktiviteler bile oldukça yorucu hale gelebilir.
• Sık enfeksiyonlar. İşlevsiz beyaz kan hücreleri vücudu enfeksiyonlardan koruyamaz. Bu nedenle sık tekrarlayan, iyileşmeyen veya olağandışı ağır seyreden enfeksiyonlar görülür. Ateş enfeksiyonun en önemli işaretidir ancak bazen AML'nin kendisi de ateşe neden olabilir.
• Kanama ve morarma eğilimi. Trombosit sayısının düşmesi sonucu küçük çarpmalar büyük morarmalara yol açar. Diş fırçalarken veya küçük yaralanmalarda aşırı kanama olabilir. Burun kanaması, diş eti kanaması ve cilt altında küçük kırmızı noktalar (peteşi) görülebilir.
• Kemik ve eklem ağrıları. Kemik iliğinin blast hücreleriyle dolması sonucu kemik içindeki basınç artar. Bu durum kemik ağrısına, özellikle uzun kemiklerde ve sternum (göğüs kemiği) bölgesinde hassasiyete yol açar.
• Nefes darlığı. Hem anemiye bağlı hem de bazen akciğerlerde blast hücrelerinin birikmesi sonucu nefes darlığı yaşanabilir. Fiziksel aktivite sırasında belirginleşir.
• İştahsızlık ve kilo kaybı. Metabolik değişiklikler ve hastalığın etkisiyle iştah azalır. Farkında olmadan kilo kaybı yaşanabilir.
• Karında şişlik ve dolgunluk. Dalak ve karaciğerin büyümesi sonucu karın bölgesinde dolgunluk, şişlik veya rahatsızlık hissi oluşabilir. Erken doyma hissi yaşanabilir.
• Lenf bezi şişliği. Boyun, koltuk altı veya kasıklarda lenf bezleri büyüyebilir, ancak bu AML'de lenfomaya göre daha az yaygındır.
• Baş ağrısı, görme sorunları veya nörolojik belirtiler. Nadir durumlarda blast hücreleri beyin ve omurilik sıvısına ulaşabilir. Şiddetli baş ağrısı, bulanık görme, denge sorunları ve uyuşma hissi ortaya çıkabilir.
• Diş eti şişmesi. AML'nin bazı alt tiplerinde, özellikle monosit kökenli olanlarda, diş etlerinde belirgin şişme görülebilir.

Bu belirtilerin birçoğu başka durumlarla da örtüşebilir. Ancak bu belirtilerin bir arada ve hızlı şekilde gelişmesi mutlaka hekime başvuruyu gerektirir.

Ne Zaman Doktora Görünmeli

Aşağıdaki durumlarda zaman kaybetmeden doktora başvurun:

• Açıklanamayan, dinlenmekle geçmeyen yorgunluk varsa
• Sık tekrarlayan veya iyileşmeyen enfeksiyonlar yaşıyorsanız
• Küçük çarpma veya yaralanmalarda aşırı kanama veya morarma görülüyorsa
• Açıklanamayan ateş devam ediyorsa
• Kemik veya eklem ağrısı belirginleşmişse
• Cilt altında noktasal kanamalar (peteşi) fark ettiyseniz
• Karında şişlik veya dolgunluk hissediyorsanız
• Ani kilo kaybı yaşıyorsanız

Aşağıdaki belirtiler acil servise başvuruyu gerektirir:

• Çok yüksek ateş ve ciddi enfeksiyon belirtileri
• Durdurulamayan kanama
• Şiddetli baş ağrısı, bilinç bulanıklığı veya nöbet
• Ani nefes darlığı

AML hızlı ilerleyen bir hastalıktır. Belirtilerin fark edilmesi durumunda doktora başvurmak günler içinde olmalıdır.

Nedenleri

AML, kemik iliğindeki hücrelerin DNA'sında meydana gelen mutasyonlar sonucu gelişir. Bu mutasyonlar hücrelerin olgunlaşmasını engeller ve kontrolsüz çoğalmalarına neden olur. Mutasyonların neden oluştuğu çoğu vakada tam olarak bilinemez, ancak bazı faktörlerin bu süreci tetiklediği bilinmektedir.

AML gelişimine yol açabilecek nedenler şunlardır:

• Önceki kemoterapi veya radyoterapi. Başka bir kanser nedeniyle uygulanan kemoterapi veya radyoterapi, özellikle alkilleyici ajanlar ve topoizomeraz II inhibitörleri içerenler, AML riskini artırabilir. Bu durum "tedaviye bağlı AML" olarak adlandırılır ve tedaviden 5-10 yıl sonra ortaya çıkabilir.
• Miyelodisplastik sendrom (MDS) ve diğer kemik iliği hastalıkları. MDS, kemik iliğinin işlevsiz kan hücreleri ürettiği bir durumdur. Zamanla AML'ye dönüşebilir. Benzer şekilde, kronik miyeloproliferatif hastalıklar da AML'ye ilerleyebilir.
• Yüksek doz radyasyon maruziyeti. Nükleer kazalar veya atom bombası patlamasına maruz kalmak AML riskini önemli ölçüde artırır. Radyoterapi de risk oluşturabilir.
• Benzen maruziyeti. Petrol endüstrisinde ve bazı kimyasal işlemlerde kullanılan benzen, kemik iliğine zarar vererek AML riskini artırır. Uzun süreli yüksek düzey maruziyette risk artar.
• Sigara. Tütün ürünleri benzen ve diğer lösemiye yol açabilecek kimyasallar içerir. Sigara içenlerde AML riski içmeyenlere göre belirgin şekilde yüksektir.
• Genetik bozukluklar. Down sendromu (trizomi 21) başta olmak üzere Fanconi anemisi, Bloom sendromu ve Li-Fraumeni sendromu gibi genetik bozukluklar AML riskini artırır.

Risk Faktörleri

AML için risk faktörleri şunlardır:

• İleri yaş. AML riski yaşla birlikte artar. Vakaların büyük çoğunluğu 60 yaş üstünde görülür. Bununla birlikte AML her yaşta ortaya çıkabilir.
• Erkek cinsiyet. AML kadınlara kıyasla erkeklerde biraz daha sık görülür. Bunun tam nedeni bilinmemektedir.
• Önceki kan kanseri veya kemik iliği hastalığı. MDS, kronik miyeloid lösemi (KML) veya miyeloproliferatif hastalık öyküsü AML riskini artırır.
• Kemoterapi veya radyoterapi öyküsü. Özellikle alkile edici ajanlar ve topoizomeraz II inhibitörlerini içeren kemoterapi rejimleri ve yüksek doz radyoterapi riski artırır.
• Yüksek doz radyasyon maruziyeti. Mesleki veya çevresel yüksek doz radyasyona maruziyet riski artırır.
• Kimyasal maddelerle uzun süreli temas. Benzen ve diğer endüstriyel kimyasallara uzun süreli mesleki maruziyet riski artırır.
• Sigara kullanımı. Sigara içenlerde AML riski belirgin şekilde yüksektir.
• Genetik sendromlar. Down sendromu başta olmak üzere çeşitli genetik sendromlar riski artırır.
• Aile öyküsü. Birinci derece akrabalarda AML öyküsü riski hafifçe artırabilir, ancak AML büyük çoğunlukla kalıtsal değildir.

Tanısı

AML tanısı klinik değerlendirme, kan testleri ve kemik iliği incelemesiyle konur. Hızlı ilerleme gösteren bir hastalık olduğu için tanı süreci de hızlı yürütülür.

AML tanısında kullanılan yöntemler şunlardır:

• Tam kan sayımı (TKS). İlk ve en önemli adımdır. Kırmızı kan hücreleri, beyaz kan hücreleri ve trombosit sayıları ölçülür. AML'de beyaz kan hücresi sayısı çok yüksek, normal veya düşük olabilir; kırmızı kan hücreleri ve trombositler genellikle düşüktür. Kandaki blast hücreleri görülebilir.
• Periferik yayma. Kan örneği mikroskop altında incelenir. Blast hücreleri görsel olarak tespit edilir ve özellikleri değerlendirilir. Bu inceleme AML şüphesini güçlendirir.
• Kemik iliği biyopsisi ve aspirasyonu. AML tanısının kesinleştirilmesi için şarttır. Leğen kemiğinden ince iğnelerle kemik iliği örneği alınır. Örnekte blast hücrelerinin yüzdesi hesaplanır. AML tanısı için kemik iliğinde en az yüzde 20 blast hücresi bulunması gerekir.
• Sitogenetik ve moleküler testler. Kemik iliği veya kan örneğinden hücrelerin kromozom yapısı incelenir (karyotip analizi). Kromozom anormallikleri ve gen mutasyonları (FLT3, NPM1, IDH1/2 gibi) hem tanıyı kesinleştirir hem de hastalığın prognozunu ve tedavi yaklaşımını belirlemede kritik öneme sahiptir.
• Akış sitometrisi (immunfenotipleme). Blast hücrelerinin yüzey proteinleri incelenerek hücre tipi belirlenir. Bu test AML'nin alt tipini saptamaya yardımcı olur.
• Görüntüleme yöntemleri. Hastalığın yaygınlığını değerlendirmek için bilgisayarlı tomografi (BT) veya pozitron emisyon tomografisi (PET-BT) kullanılabilir. Beyin tutulumu şüphesinde beyin MR veya lomber ponksiyon yapılabilir.
• Kalp değerlendirmesi. Kemoterapinin kalp üzerindeki etkileri nedeniyle tedavi öncesinde ekokardiyografi (EKO) yapılır.

Tedavisi

AML tedavisi hastalığın genetik alt tipine, hastanın yaşına, genel sağlık durumuna ve tedaviye yanıtına göre bireyselleştirilir. Temel amaç blast hücrelerini yok ederek tam remisyona ulaşmak ve ardından bu remisyonu kalıcı hale getirmektir.

AML tedavisinde kullanılan yöntemler şunlardır:

• İndüksiyon kemoterapisi. Tedavinin ilk ve en yoğun aşamasıdır. Amaç kemik iliğindeki blast hücrelerini en hızlı şekilde yok etmek ve remisyon sağlamaktır. Standart protokol "7+3" olarak bilinir: yedi gün sitozin arabinozid (sitarabin) ve üç gün antrasiklin grubu ilaç. Bu yoğun kemoterapi sırasında hasta hastanede yatarak tedavi görür. Tedavi kemik iliğini geçici olarak baskıladığından enfeksiyon ve kanama açısından yakın takip gerekir.
• Konsolidasyon tedavisi. Remisyon sağlandıktan sonra geri kalan lösemi hücrelerini ortadan kaldırmak için uygulanan tedavidir. Yüksek doz sitarabin en sık kullanılan ajandır. Birkaç döngü halinde uygulanır.
• Hedefe yönelik tedaviler. Genetik testler belirli mutasyonları ortaya koyduğunda bu mutasyonları hedef alan ilaçlar kullanılır. FLT3 mutasyonu için midostaurin veya gilteritinib, IDH1 mutasyonu için ivosidenib, IDH2 mutasyonu için enasidenib, BCL-2 inhibitörü venetoklaks bu ilaçlar arasındadır. Bu ilaçlar özellikle yaşlı veya yoğun kemoterapiye uygun olmayan hastalarda tek başına veya düşük doz kemoterapi ile kombinasyon halinde kullanılabilir.
• Allojenik kök hücre nakli (kemik iliği nakli). Yüksek riskli AML'de veya hastalığın nüksetmesi durumunda uygulanır. Sağlıklı bir donörden alınan kök hücreler hastaya nakledilir. Nakledilen bağışıklık hücreleri kalan lösemi hücrelerini tanıyıp yok eder (graft-versus-lösemi etkisi). Bu tedavi küratif potansiyele sahip olmakla birlikte ciddi riskler taşır ve uygun donör bulunması gerekir.
• APL (M3) için özel tedavi. Akut promiyelositik lösemi (APL), AML'nin özel bir alt tipidir. All-trans retinoik asit (ATRA) ve arsenik trioksit kombinasyonu ile standart kemoterapiye kıyasla çok daha yüksek kür oranına ulaşılır. Erken tanı hayat kurtarıcıdır.
• Destekleyici tedaviler. Kemoterapi sürecinde kan transfüzyonları, trombosit transfüzyonları, antibiyotikler, antifungal ilaçlar ve büyüme faktörleri destekleyici tedavi olarak uygulanır. Bu tedaviler yaşam kalitesini korumak ve komplikasyonları önlemek açısından kritik öneme sahiptir.
• Düşük yoğunluklu tedaviler. Yaşlı veya ağır komorbiditeleri olan hastalar yoğun kemoterapiyi tolere edemeyebilir. Bu hastalarda azasitidin veya desitabin gibi hipometile edici ajanlar ile venetoklaks kombinasyonu veya düşük doz sitarabin kullanılabilir.
• Klinik çalışmalar. AML araştırmaları hızla ilerlemektedir. Yeni hedefe yönelik ilaçlar, immünoterapi yaklaşımları ve CAR-T hücre tedavileri klinik çalışmalarda değerlendirilmektedir. Uygun hastalarda klinik çalışmalara katılım önemli bir seçenek olabilir.

Komplikasyonları

AML'nin kendisi ve tedavisi çeşitli komplikasyonlara yol açabilir.

AML'de görülebilecek komplikasyonlar şunlardır:

• Ağır enfeksiyonlar. Hem hastalığın kendisi hem de kemoterapiye bağlı bağışıklık baskılanması ciddi bakteriyel, fungal ve viral enfeksiyonlara zemin hazırlar. Nötropenik ateş en sık karşılaşılan acil durumdur ve hızlı antibiyotik tedavisi gerektirir.
• Kanama komplikasyonları. Düşük trombosit sayısı iç kanama riskini artırır. APL alt tipinde DIC (yaygın damar içi pıhtılaşma) gelişerek hem kanama hem pıhtılaşma sorunlarına yol açabilir.
• Lösostaz. Çok yüksek beyaz kan hücresi sayısında kan viskozitesi artar ve damarlar tıkanabilir. Akciğer ve beyin gibi hayati organlar etkilenebilir. Acil lösaferez (kan hücrelerinin ayrıştırılması) gerekebilir.
• Tümör lizis sendromu. Kemoterapi başlandığında büyük miktarda hücre hızla parçalanır ve içerik kana karışır. Böbrek yetmezliği, kalp ritim bozukluğu ve kas kramplarına yol açabilir. Yeterli sıvı alımı ve ilaç tedavisiyle büyük ölçüde önlenebilir.
• Organ toksisitesi. Kemoterapi ilaçları kalp, karaciğer ve böbreklere zarar verebilir. Antrasiklin grubu ilaçlar uzun vadede kalp kasını etkileyebilir.
• Nüks. AML'nin remisyon sonrası geri dönmesidir. İlk remisyondan sonraki iki yıl içinde nüks riski en yüksektir. Nüks durumunda kurtarma kemoterapisi ve kök hücre nakli değerlendirilir.
• Kök hücre nakli komplikasyonları. Graft versus host hastalığı (GVHD), nakil sonrası enfeksiyonlar ve organ toksisitesi en önemli komplikasyonlardır.
• Psikolojik etkiler. Yoğun tedavi süreci, hastanede uzun süreli yatış ve belirsizlik depresyon, anksiyete ve travma sonrası stres bozukluğuna yol açabilir.

AML ile Yaşam

AML tanısı almak hayatı altüst edebilir. Yoğun tedavi süreci, uzun hastane yatışları ve belirsizlik hem hasta hem de aile için son derece zorlayıcıdır. Ancak bu süreçte kendinize iyi bakmak ve doğru destek sistemlerini oluşturmak iyileşmenizin ayrılmaz bir parçasıdır.

Tedavi Sürecinde Fiziksel Bakım

İndüksiyon kemoterapisi sırasında birkaç hafta hastanede kalmanız gerekecektir. Bu süreçte vücudunuz hem hastalıkla hem de yoğun tedaviyle mücadele edecektir. Bağışıklık sisteminiz ciddi ölçüde baskılandığından enfeksiyonlardan korunmak birinci önceliğiniz olmalıdır.

El hijyenine çok dikkat edin. Sık ve doğru el yıkama, hastane ortamında enfeksiyon kapma riskinizi önemli ölçüde azaltır. Ziyaretçilerden de aynı özeni göstermelerini isteyin. Hasta veya enfeksiyonlu kişilerle temastan kaçının. Bağışıklığınız baskılı dönemde çiğ et, çiğ yumurta ve pastörize edilmemiş süt ürünlerinden uzak durun.

Ağız bakımına özellikle önem verin. Kemoterapi ağız mukozasını tahrip edebilir ve ağız yaralarına (mukozit) yol açabilir. Yumuşak diş fırçası kullanın, alkolsüz ağız gargarası yapın ve doktorunuzun önerdiği ağız bakım rutinini uygulayın. Ağrılı yutma veya ağızda yara oluşursa hemen bildirin.

Beslenme bu süreçte kritik öneme sahiptir. Bulantı, iştahsızlık ve tat değişiklikleri nedeniyle yemek yemek zorlaşabilir. Beslenme uzmanıyla görüşerek kişiselleştirilmiş bir beslenme planı oluşturun. Küçük ama sık öğünler tercih edin. Yüksek protein içerikli besinler doku onarımını destekler. Yeterli sıvı almak böbrekleri korur ve tümör lizis sendromunun önlenmesine yardımcı olur.

Duygusal Başa Çıkma

"Kanser" tanısını duymak yıkıcı olabilir. Şok, korku, öfke, üzüntü ve inkâr tamamen normal tepkilerdir. Bu duyguları bastırmaya çalışmak yerine, güvendiğiniz kişilerle veya bir profesyonelle paylaşmak çok daha sağlıklıdır.

Onkoloji psikologu veya psikiyatristten destek almaktan çekinmeyin. AML hastaları için geliştirilmiş psikolojik destek programları mevcuttur. Depresyon ve anksiyete hem hastalığın hem de tedavinin sık görülen etkilerindendir; bunları tedavi etmek genel iyilik halinizi ve tedaviye uyumunuzu artırır.

Aile ve arkadaşlarınızın desteğini kabul edin. "Yardımcı olabilir miyim?" sorusuna "evet" demek güç görünebilir ama yemek getirme, çocukları okula bırakma veya hastaneye eşlik etme gibi pratik yardımlar büyük fark yaratır. Çevrenizdeki insanlara nasıl yardımcı olabileceklerini açıkça söyleyin.

Diğer AML hastaları ve hayatta kalanlarla bağlantı kurmak da güçlendirici olabilir. Destek grupları hem pratik bilgi hem de duygusal dayanışma sunar. Kendi deneyimini aktaran biri sizi en iyi anlayan kişidir.

Kemoterapi Yan Etkilerini Yönetmek

Bulantı ve kusma en sık görülen yan etkilerdendir. Modern antiemetik ilaçlar bu semptomları büyük ölçüde kontrol altına alabilir. Bulantı hissettiğinizde küçük, sık öğünler alın; soğuk veya oda sıcaklığındaki yiyecekleri tercih edin. Güçlü kokuların bulantıyı tetikleyebileceğini unutmayın.

Yorgunluk kemoterapi sürecinin en zorlayıcı yönlerinden biridir. Bu yorgunluk sıradan bir yorgunluktan farklıdır; uyku ile geçmeyebilir. Enerjinizi önemli aktiviteler için saklayın, dinlenme aralarını planın. Hafif yürüyüş gibi aktiviteler tolere edilebiliyorsa yorgunluğu azaltmaya yardımcı olabilir. Zorlamayın; vücudunuzu dinleyin.

Saç dökülmesi bazı kemoterapi ilaçlarının yan etkisidir. Bu durum geçicidir ve tedavi bittikten sonra saçlar tekrar çıkar. Bununla birlikte görünüşteki bu değişiklik duygusal olarak zorlu olabilir. Kemoterapi başlamadan önce peruk veya şapka seçeneklerini araştırmak bazı hastaların kendini daha hazırlıklı hissetmesini sağlar.

Hastane Sonrası Dönem ve Uzun Vadeli İzlem

Remisyon sağlandıktan sonra süreç bitmez. Konsolidasyon tedavileri, kök hücre nakli hazırlığı veya idame tedavileri devam edebilir. Bu dönemde düzenli kan testleri ve kemik iliği biyopsileriyle nüks erken tespit edilmeye çalışılır.

Taburculuk sonrası ilk dönemde bağışıklığınız hâlâ zayıf olabilir. Kalabalık ortamlardan, hasta kişilerden ve ham gıdalardan kaçınmaya devam edin. Aşılanma takviminizi doktorunuzla gözden geçirin; bağışıklık yetmezliği döneminde bazı aşılar yapılmamalıdır.

Uzun vadeli yan etkiler açısından kalp sağlığı izlenmelidir. Antrasiklin grubu ilaçlar yıllar sonra kalp kasını etkileyebilir. Düzenli kardiyoloji kontrolleri bu riski erken tespit etmenizi sağlar. Benzer şekilde kemoterapi doğurganlığı etkileyebilir; bu konuyu tedavi öncesinde doktorunuzla açıkça konuşun.

Aile ve Bakım Verenler İçin

AML tedavisi yalnızca hasta için değil, aile ve bakım verenler için de son derece zorlu bir süreçtir. Sürekli hastanede geçirilen zamanlar, mali yük, belirsizlik ve sevdiğinizi böyle görmek tüketici olabilir.

Kendi bakımınızı ihmal etmeyin. Bakım veren tükenmişliği gerçek ve ciddi bir durumdur. Uyku, beslenme ve kısa molalar verimliliğinizi ve sağlığınızı korur. Gerekirse sosyal hizmet uzmanından veya psikologdan destek alın.

Hastane ekibiyle açık iletişim kurun. Merak ettiğiniz her şeyi sormaktan çekinmeyin. Tedavi planı, beklenen yan etkiler, olası komplikasyonlar ve uzun vadeli beklentiler hakkında bilgi sahibi olmak hem sizi hem de hastayı güçlendirir.

Nüks Durumunda

Nüks haberi almak ilk tanı kadar, hatta daha sarsıcı olabilir. Bu durumda seçenekler daralmış görünse de tedavi imkânları mevcuttur. Kurtarma kemoterapisi, kök hücre nakli ve klinik çalışmalar değerlendirilebilir.

İkinci bir uzman görüşü almak her zaman makul bir adımdır. Özellikle AML konusunda deneyimli bir merkezde değerlendirilmek tedavi seçeneklerini genişletebilir. Klinik çalışmalara katılım yeni ve umut verici tedavilere erişim imkânı sunabilir.

Randevuya Hazırlanma

Yapabilecekleriniz:

• Belirtilerin ne zaman başladığını ve nasıl ilerlediğini ayrıntılı not edin
• Daha önce kanser tedavisi gördüyseniz hangi ilaçları aldığınızı ve radyoterapi uygulandıysa bölge ve dozu belirtin
• Ailede kan kanseri veya genetik sendrom öyküsü varsa paylaşın
• Mesleki kimyasal maruziyet öykünüzü aktarın
• Kullandığınız tüm ilaçları, vitaminleri ve takviyeleri listeleyin
• Sorularınızı öncelik sırasına göre yazın; randevu zamanı kısıtlı olabilir

Doktorunuza sorabileceğiniz sorular şunlardır:

• AML'nin hangi alt tipi ve genetik profili var?
• Risk grubum nedir (düşük, orta, yüksek)?
• Önerilen tedavi planı nedir ve neden bu plan?
• Kemik iliği nakli gerekecek mi?
• Uygun donör arayışı ne zaman başlamalıyız?
• Klinik çalışmalara katılabilir miyim?
• Tedavinin yan etkileri neler olacak?
• Doğurganlığımı korumak için ne yapabilirim?
• Tedavi sürecinde çalışabilir miyim?
• Remisyon sonrası nüks riski nedir ve nasıl takip edeceğiz?

Doktorunuzun size sorabileceği sorular şunlardır:

• Belirtiler ne zaman başladı ve nasıl değişti?
• Daha önce kanser tanısı aldınız mı ve tedavi gördünüz mü?
• Geçmişte kemoterapi veya radyoterapi aldınız mı?
• Ailede kan kanseri veya genetik hastalık öyküsü var mı?
• Kimyasal madde veya yüksek doz radyasyona mesleki maruziyet yaşadınız mı?
• Sigara kullanıyor musunuz veya kullandınız mı?
• Genel sağlık durumunuz nasıl, başka hastalıklarınız var mı?
• Hangi ilaçları düzenli kullanıyorsunuz?
• Çocuk sahibi olmayı düşünüyor musunuz?